Vuilnis

Met grote ogen aanschouw ik hoe een man, vader, eind dertiger, de fleurige fietsjes van zijn dochters in de bak voor ‘oud ijzer’ laat glijden. In de grote grijze bak, waarin enkel ijzeren balken uitgestald lijken, liggen nu twee vrolijke fietsjes.
Dan, opeens zie ik de opzichter in mijn ooghoeken verschijnen: ‘’Dat is toch geen oud ijzer, dat kan naar de Kringloop!’’. ‘’hmm...nee toch, gewoon bij het oud ijzer, aldus de vader’’

Zoals het de goede opzichterman betaamt, worden de fietsjes er weer netjes uitgehaald en bij de kringloopbak gezet. Lang zullen ze er niet staan. Binnen vijf minuten zie ik een man glunderen met de nieuwe fiets, zijn wijsvinger naar zijn voorhoofd wijzend....misschien voor zijn dochter?
Later op de dag kan ik het nog niet bevatten. De vuilnisplaats is ook in Nederland een doodgewone handelsplek.....